آسه

معنای آسه

آسه

زمين تربيت كرده براى زراعت،و آبسته بزيادتى باى مفتوح و تا،نيز گفته‌اند.

بر وزن كاسه كشت و زراعت باشد و زمينى را نيز گويند كه به جهت زراعت كردن مستعد و مهيا كرده باشند و دوائى هم هست كه آن را اصل السوس خوانند.

- بوزن كاسه در نسخۀ ميرزا زمين تربيت كرده از براى زراعت كردن باشد و در مؤيد الفضلا آبسته [بوزن وارسته] باين معنى آمده.

بوزن كاسه زمين تربيت كرده از براى زراعت مخفف آبسته است كه مرقوم شده و بعضى كفته‌اند آبسر است

(اسم) زردى و پژمردگى كه بر روى آدمى يا بر گياه افتد. شايد در غله مرادف زنگ و زردى باشد. ¦¦اصلالسوس. ريشۀ شيرينبيان. ¦¦قسمى از فيلزهره و ديوخار. ¦¦

(اسم) زمين كه براى كشت آماده كردهباشند. آبَسته. ¦¦آس. آسيا. رحى.

[اسم‏][فارسی‏]كشت و زراعت.و زمينى كه جهت كشت آباد كرده باشند.و استخوان ماهى.و سنگ آسيا.و [صفت‏]شيرين بيان.

كشت كرده.